Van harte aanbevolen: Abdellah Zaki in het AMSTERDAM MUSEUM

Zaki

Na de documentaireserie van de NTR in 2019 over Abdellah Zaki, de schilder die vanuit Marokko in Swifterbant terechtkwam, wordt op 23 januari zijn werk vertoond in het Amsterdam Museum.

Zaki schilderde vaak in de jaren 70 op de Bloemenmarkt in Amsterdam. De Marokkaanse kunstenaar heeft de kunstacademie gevolgd in zijn woonplaats Casablanca, maar ging in Nederland aan de slag als fabrieksarbeider.

Ondertussen bleef hij in zijn vrije tijd schilderen en maakte hij muziek op de zolderkamer van zijn huis in Swifterbant.

Zijn dochter Hajia Zaki spant zich in om het publiek te laten kennismaken met het werk van haar vader. Die belofte heeft ze aan hem gedaan.

Donderdag 23 januari aanstande vertelt Hajia tijdens een bijeenkomst in het kader van ’50 jaar Marokkaanse migratie in Nederland over haar vader en is zijn werk ook te zien en te horen.

Voor meer info: www.amsterdammuseum.nl

Zaki
Hajia Zaki

Opinie Rahma in De Kwestie: Vrouwen met parttime baan komen nergens

De Kwestie

Vrouwen die kiezen voor deeltijdwerk, gooien hun eigen glazen in. Dat zegt Rahma el Mouden. Volgens de onderneemster beseffen vrouwen niet welk risico ze ermee lopen. ,,De parttime-cultuur moet doorbroken worden, maar de meeste vrouwen staan nog in de slaapstand.”„Nederland is anno 2020 trots op de bereikte emancipatie van vrouwen. Het slotstuk van het gevecht voor gelijke rechten, gelijke kansen en gelijk loon is desalniettemin een quotum voor vrouwen in een beperkt deel van het bedrijfsleven. Is die Nederlandse vrouwenemancipatie, waar iedereen zo tevreden over doet, schone schijn of zien we echt niet wat er aan de hand is?Dat de emancipatie voor vrouwen voltooid zou zijn, is niet waar. Heel misschien kun je van vooruitgang spreken als het gaat om de individuele vrijheden. Maar de Nederlandse vrouwen lopen mijlenver achter bij de mannen als het gaat om hun financiële onafhankelijkheid.

Zelf dacht ik altijd dat vrouwen hier in Nederland veel verder geëmancipeerd waren dan bijvoorbeeld de vrouwen in mijn Marokkaanse cultuur. Maar ik ben er helaas achter gekomen dat het in de praktijk helemaal niet zo goed gesteld is met de emancipatie van vrouwen in Nederland ten opzichte van de vrouwen en meiden van Marokkaanse komaf. Die zijn juist heel keihard bezig om hun financiële onafhankelijkheid te verbeteren ten opzichte van hun moeders, die niet buitenshuis mochten werken en daardoor financieel volledig afhankelijk waren van hun partners. Dat hebben hun dochters van heel dichtbij meegemaakt. De meesten kiezen er nu wél voor om financieel onafhankelijk te zijn.

De Nederlandse vrouwen zijn doorgaans hoog opgeleid en kiezen direct na hun studie vaak heel bewust voor hun eigen geluk. Ze gaan eerst een tijdje ‘free-wheelen’ en daarna bewust parttime werken, omdat ze de zorgtaken voor de kinderen volledig op zich willen nemen.

Deze vrouwen, de kampioenen van de parttimebanen, kosten de maatschappij veel geld. Ik maakte destijds heel bewust een andere keuze toen ik hier aankwam in dit mooie land. Want in mijn ogen verhoog je je persoonlijk geluk alleen als je financieel vrij bent. Want zolang je afhankelijk bent van mannen kun je je droombaan niet realiseren. Ik vind dat als je respect wilt hebben in je relatie, dan moet je evenveel óf meer dan je partner verdienen, dan weet je dat de relatie op echte liefde is gebaseerd.

Vrouwen beseffen niet dat ze zichzelf te kort doen door parttime te blijven werken. Ze bouwen geen goed pensioen op en als de man er plotseling van doorgaat met een andere vrouw dan verandert de privé-situatie onmiddellijk. Dan zijn de vrouwen genoodzaakt te verhuizen, hun kinderen moeten in een andere omgeving naar school en ze moeten uiteraard meer gaan werken om financieel rond te kunnen komen.

Het is maar de vraag of de meeste vrouwen zich er bewust van zijn welk risico ze lopen. De meesten staan nog steeds in de slaapstand.

Daarom gaat het quotum van dit kabinet niet ver genoeg. De arbeidsparticipatie van Nederlandse vrouwen loopt ver achter ten opzichte van de mannen. We hebben hier te maken met een hardnekkige cultuur; dit is het onbenut vermogen van Nederland.

Deze parttime-cultuur van vrouwen moet doorbroken worden. Waarom veranderen werkgevers hun manier van denken niet? Faciliteer vrouwen in een volledige baan.

Maar ook de overheid moet niet stilzitten. Maak het mogelijk dat vrouwen fulltime kunnen werken door betere voorzieningen in de kinderopvang, aantrekkelijker zorgverlof voor mannen en vrouwen, flexibel werk vanuit huis of andere werktijden. Zolang Nederlandse vrouwen in deeltijdwerk blijven hangen, zullen zij nooit de hoogste banen bemachtigen.”

De Kwestie

‘Week vrij voor 13 scholen in Nieuw-West werkt averechts’

Radio 1
rahma el Mouden

Bij Radio 1 zette Rahma el Mouden zich af tegen de week vrij voor leerlingen van 13 scholen in Amsterdam-Nieuw-West. De onderneemster vindt dat de week averechts werkt. Want de leerlingen in dit stadsdeel hebben volgens haar de lessen keihard nodig.

Over de 16 scholen in Amsterdam in Nieuw-West die deze week dicht zijn. Hierdoor kunnen 5400 leerlingen 5 dagen niet naar school.

Dit baart mij zorgen. Deze scholen staan in mijn wijk. Ik ken de scholen, ken ouders en kinderen. En de kinderen lopen hierdoor achterstanden op. Deze jongeren groeien op in achterstandswijken dus niet in Oud Zuid, hun ouders zijn niet in staat hen extra te begeleiden. 

Maar de scholen zijn dicht omdat ze een oplossing  proberen te vinden voor het lerarenprobleem. Dat kan je ze toch bijna niet meer kwalijk nemen? 

Tekort is niet nieuw maar speelt al langer. (2005-2008) toen zijn er ook kinderen naar huis gestuurd vanwege lerarentekorten. Dan ga je ervan uit dat men daar lessen uit trekt en duurzame oplossingen biedt. Door leraren beter te betalen stimuleer je ze om meer te gaan werken, gepensioneerden langer laten werken als daar behoefte naar bestaat en een pool om je heen creëren waaruit je mensen haalt voor inzet en als invalkracht .

Wat vind jij had er moeten gebeuren dan? 

Deze problematiek rond het onderwijs had allang opgelost moeten zijn zowel op bestuurlijk gebied als bij de politiek. De werkdruk is hoog, salaris is niet aantrekkelijk, weinig instroom van nieuwkomers omdat men het werk niet aantrekkelijk vindt. Leerkrachten beter betalen en het verschil tussen basis en voortgezet onderwijs kleiner maken. Na 10 jaar is het verschil tussen basis en voortgezet onderwijs bijna 23.000,= dat is een te groot verschil, dat moet dichter naar elkaar toegebracht worden.

Ik mis de kracht van bestuurders die voor duurzame en creatieve oplossingen zorgen en zich aanpassen aan deze tijd. Kinderen vragen om ander onderwijs dan 20 jaar geleden. Meer individueel toegesneden en aangepast aan hun specifieke interesses en behoeften.  Leraren moeten meer vrijheden krijgen om les te geven en niet alles van bovenaf opgelegd te krijgen. Meer aandacht voor cultuur verschillen en scholing van leraren met betrekking tot die verschillen.

Is het lerarentekort ook iets wat vooral op de zogenoemde ‘zwarte scholen’ speelt? 

Zeker. En juist deze kinderen hebben al een achterstand. Die wordt door deze acties alleen maar groter.

Waar ligt de oplossing volgens jou? 

Meer ruimte en tijd voor talentontwikkeling zowel bij leerkrachten als leerling. Waarom moet 1 leerkracht een kind alles leren? daar kan je veel creatiever mee omgaan, de ene leraar is goed in geschiedenis de ander kan weer beter rekensommen uitleggen.

Luister hier naar het interview met Rahma: HIER!

Mijn Opinie in De Telegraaf: ‘De moed van Mo is bewonderenswaardig’

De Telegraaf
De Telegraaf

Het is oneerlijk om nog voor je achttiende levensjaar de meest wrede keuze van je leven te moeten maken. Balanceren tussen onvoorwaardelijke loyaliteit aan het land dat je voortbracht en de liefde voor het nieuwe land dat hoop en welvaart brengt, stort je in een bijna onmogelijke situatie.

Voetballer Mohamed Ihattaren is met zijn 17 jaar een natuurtalent, een begaafde speler op wie iedereen trots kan zijn. Of je nu supporter bent van PSV, Ajax of Emmen: wat is er mooier dan een jonge jongen die zijn geweldige talenten benut op het allerhoogste niveau?

Veel migranten die vanuit Marokko naar Nederland kwamen, herkennen de voortdurende loyaliteitsstrijd, waarop je als migrant steeds wordt teruggeworpen. Het is je familie, je vrienden in de moskee of de collega’s op je werk die je beïnvloeden, die op je inpraten, die je afremmen. Het is goedbedoeld, maar o zo onbevredigend.

Na twee stappen vooruit in het nieuwe land, zet je er steeds weer één terug.

Generaties

Twee generaties geleden kwam ik op mijn zestiende van Tanger in Marokko naar dit mooie land. Waarom? Omdat ik mij wilde ontplooien. Ik wilde de kansen grijpen die ik in mijn geboorteland niet kreeg. Ik was op zoek naar de vrijheid die Nederland mij kon bieden. Daarna heb ik moeten knokken om die vrijheid te bevechten, omdat de hechte cultuur van waaruit ik voortgekomen ben, erop gericht was om vrouwen tegen de buitenwereld te beschermen.

Daarom is de tweestrijd van Mohamed Ihattaren om te kiezen voor het rood van Marokko of het oranje van Nederland zo heftig. De uiteindelijke keuze van Mohammed voor het Nederlands elftal en dus niet voor dat van Marokko neemt hij bovendien in een zeer kwetsbare fase van zijn leven. Zijn vader overleed zeer recent en de voetballer ontving de warme steun en condoleances uit alle lagen van de samenleving.

Met zijn besluit in het voordeel van Oranje is Ihattaren, de ’oplettende’, een voorbeeld voor anderen die worstelen met hun loyaliteit. Hij doorbreekt een taboe, passend bij de tijdsgeest van nu. Het is een keuze tussen A en B, tussen oranje en rood, tussen wat ooit was en wat nu is.

Topvoetballers, die een ander besluit namen of nog gaan nemen, wil ik beslist niet veroordelen. Want elke situatie is anders, elke afweging is individueel bepaald, elke keuze moet worden gerespecteerd. Dat is onlosmakelijk onderdeel van de vrijheid die we hebben verworven en die past bij dit land achter de dijken.

Familie

Voor Mohamed Ihattaren geldt dat zijn familie, zijn collega-spelers en de coaches hem hebben begeleid in zijn keuze voor het Nederlands elftal. De jonge stervoetballer heeft hier zijn opvoeding genoten, kwam al uit voor vertegenwoordigende elftallen en wordt gewaardeerd om wie hij is en om wat hij kan. Als je dat hebt bereikt in je jonge leven, dan ben je een heel rijk mens.

Dat neemt niet weg dat als Hakim Ziyech met een briljante actie scoort voor Marokko, we met het allergrootste respect voor zijn afwegingen applaudisseren om wie hij is en om wat hij kan. Maar hetzelfde doe ik als Mohamed Ihattaren volgend jaar als verse Oranjeleeuw vecht om de Europese titel.

Zijn keuze voor Oranje is een reflectie van de keuzevrijheid die hij heeft genomen en hij is een voorbeeld voor velen. Ik bewonder zijn moed en zeg tegen hen die het anders zien: rood is de kleur van de liefde en oranje is het symbool van onze vrijheid. Leer ermee omgaan en volg je hart.

RAHMA: ,,Mijn vader heeft altijd in mij geloofd”

Rahma el Mouden

Voor zakenvrouw Rahma el Mouden staat vast dat haar vader, imam in Marokko, een belangrijke rol heeft gespeeld in haar leven.

,,Ik ben opgegroeid in de wetenschap dat mijn vader altijd in mij heeft geloofd. Daardoor heb ik mijn kracht ontwikkeld. Ja, ik was soms wat rebels. Maar mijn vader zei dan wat een vader het beste kan zeggen: “Rahma is de liefste en slimste dochter, jullie begrijpen haar niet…”

Volgens de zakenvrouw, die MAS Dienstverleners startte in Nederland, heeft dit haar sterk gemaakt. ,,Ik ben nieuwsgierig en wil overal een antwoord op hebben. Dat was indertijd niet gebruikelijk in die cultuur.”

Rahma el Mouden: Het begint met uitwisselen van ervaringen

Spinoza
Spinoza
Samen bowlen bij Knijn aan het Scheldeplein tegenover de Rai: het onvergetelijke uitwisselingsprogramma tussen het Spinoza Lyceum met Marokkaanse jongeren.

Momenteel zijn er 12 leerlingen uit Marokko van Fondation Banque Populaire, een organisatie in Marokko die particuliere initiatieven voor getalenteerde, creatieve en ondernemende jongeren ondersteund, op bezoek in Nederland.

Het is een tegenbezoek, want in maart van dit jaar waren er leerlingen van het Amsterdamse Spinoza Lyceum in Tanger, Marokko. Spinoza was één van de eerste scholen die begonnen is met uitwisselingsprogramma’s met een Noord-Afrikaans land. Het begint met het uitwisselingen van ervaringen en ik ben heel blij dat dit gebeurt en ik ondersteun dit dan ook ten volle.

De groep jongeren heeft een heel druk en leuk programma. Natuurlijk gaan ze langs bij de Zaanse Schans, maar ook naar A’dam Toren aan ‘t IJ, waar MAS Dienstverleners verantwoordelijk is voor de schoonmaak.  

Rahma bij BNR Zakendoen: Participatie vrouwen beschamend laag!

Rahma el Mouden achter de BNR-microfoon.

,,In mijn boek vind je drie belangrijke boodschappen”, zegt Rahma el Mouden op bezoek bij BNR Zakendoen.

,,In de eerste plaats is het een oproep aan alle mensen, ook uit de islam, om geen verschil te maken bij de opvoeding van jongens en meisjes”, aldus Rahma. ,,Ten tweede gaat het over emancipatie voor vrouwen. De participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt is beschamend laag en daar moet wat aan gebeuren. En in de derde plaats gaat mijn boek over ondernemerschap.”

Over haar vertrek uit Marokko zegt Rahma voor de BNR-microfoon: ,,Ik was op zoek naar een land waar je vrij en onafhankelijk kunt zijn en dat werd Nederland.”

Wie het complete interview bij BNR wil bekijken en beluisteren klein dan HIER.

In paneldiscussie De Staat van de Stad

Dinsdag 21 mei (Leidseplein 26, 1017 PT Amsterdam, dezwijger.nl) doe ik mee aan een panelgesprek over Ondernemerschap, eigenaarschap en identiteit met Barbara Baarsma van de Rabobank en Corinne Vigreux van TomTom en CODAM Coding College.

Deze debatavonden worden georganiseerd in het kader van De staat van de stad 2019.

De volgende onderwerpen worden behandeld: Wat betekent deze veranderende stad voor ondernemers? Welke rol spelen zij om de toenemende ongelijkheid in de stad aan te pakken? Hoe geven ondernemers vorm aan hun verbondenheid met de stad?

Het programma van deze avond is HIER te vinden.

Translate »